Steen voor Frederik Meijers

Voor het huis Oudwijk 43 zijn twee struikelstenen geplaatst ter herdenking van de voormalige huurder Frederik Meijers (1902-1943) en Rebecca Bing (1877-1943), de huishoudster van hoofdbewoner Jeannette Louise De Beer. De huidige bewoners Noëlle en Daan zijn de initiatiefnemers. “We waren altijd al geïnteresseerd in de geschiedenis van ons huis en na een reportage over struikelstenen elders in de stad vroegen we ons af: zouden hier destijds ook joodse mensen hebben gewoond?”

Afscheidsbrief met gedicht
Bij de plechtigheid was kleinzoon Micha Meijers aanwezig. Hij had een foto van zijn opa ‘Fred’ meegenomen met in de lijst een handgeschreven gedicht dat zijn opa in een afscheidsbrief over het hek in kamp Auschwitz had weten te gooien, en dat – niemand weet hoe – uiteindelijk bij zijn zonen in Nederland is beland. “En nu mijn eigen mannen, ligt het leven voor je, maak het zo goed en mooi mogelijk”, zo schreef hij in zijn laatste bange uren in 1943. Micha koestert de woorden, met name het gedicht. “Ik heb het in mijn werkkamer staan en op moeilijke moment – die iedereen heeft, zoals de dichter terecht opmerkt – pak ik het erbij. Tachtig jaar later biedt het nog altijd troost.”

Over het project Struikelstenen
Stolpersteine (stolpern is Duits voor struikelen) is een initiatief van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. De vierkante keien, 10x10x10 cm, hebben een messing bovenplaat met daarin een tekst gegraveerd, doorgaans de naam, geboortedatum en de plaats en datum van overlijden van slachtoffers van het naziregime. De stenen worden geplaatst in de stoep bij huizen waaruit zij zijn verdreven of vermoord. Verspreid over Europa vormen de stenen tezamen één groot monument.
[i] Overzicht van alle struikelstenen in Oost

Struikelsteen voor voormalig huurder Frederik ‘Fred’ Theodor Max Meijers op adres Oudwijk 43. Links de steen voor Rebecca Bing, de huishoudster van hoofdbewoner mevr. De Beer. In de fotolijst het handgeschreven gedicht, daarnaast een kopie van de afscheidsbrief die Fred in 1943 over het hek van Auschwitz gooide – foto: Arnoud Wolff

Koopman Frederik Meijers woonde met zijn vrouw Bertha Katie van Laar (1910-1999) en kinderen Willem (1932) en Joost (1934) op Prins Hendriklaan 77 (nu: 91). Om hun jonge kinderen veilig door de oorlog te kunnen loodsen, scheidden ze in 1940. ‘Fred’ ging op Oudwijk 43 wonen, ‘Bep’ bleef met de kinderen achter. Zij drieën overleefden – na onderduik – de oorlog. Fred werd in Rotterdam verraden, opgepakt en uiteindelijk in Auschwitz vermoord.

Kopie van de afscheidsbrief die ‘pappie’ Frederik Meijers vanuit Auschwitz stuurde aan zijn ‘liefste mannen’, de zonen Willem en Joost.
Het handgeschreven gedichtje dat Frederik Meijers doorgaf aan zijn kinderen.

Het originele gedicht Worth While van Ella Wheeler Wilcox (1850-1919)

It is easy enough to be pleasant,
When life flows by like a song,
But the man worth while is one who will smile,
When everything goes dead wrong.
For the test of the heart is trouble,
And it always comes with the years,
And the smile that is worth the praises of earth
Is the smile that shines through tears.

It is easy enough to be prudent,
When nothing tempts you to stray,
When without or within no voice of sin
Is luring your soul away;
But it’s only a negative virtue
Until it is tried by fire,
And the life that is worth the honor of earth
Is the one that resists desire.

By the cynic, the sad, the fallen,
Who had no strength for the strife,
The world’s highway is cumbered to-day;
They make up the sum of life.
But the virtue that conquers passion,
And the sorrow that hides in a smile,
It is these that are worth the homage on earth
For we find them but once in a while.