Park Tivoli

Achter cultuurcentrum Parnassos ligt de Tivolituin, een restant van het fameuze Park Tivoli. Dat vond haar oorsprong in 1828, toen muzikant Cornelis van Leeuwen in zijn tuin aan de Kruisstraat een koffiehuis opent. In 1842 koopt zijn buurman hoogleraar zoölogie Van Lidth de Jeude de tuin, voegt het samen met zijn eigen tuin, om er een dierentuin van te maken. Dat plan ging niet door, maar werd later wél de naamgever van de Van Lidth de Jeudestraat.

Concertzaal
Vanaf 1855 groeit de tuin uit tot festivalterrein dat vernoemd werd naar Tivoli, het beroemde park van vertier in Rome. Het park werd een populaire plek en in 1871 werd er naast het buitenpodium ook een concertzaal voor maar liefst 2.700 bezoekers gebouwd. In 1913 moest Tivoli een deel van de tuin echter inleveren vanwege de verbreding van de Nachtegaalstraat, wat min of meer het einde van het vermaak inluidde. Het laatste tuinconcert vond plaats in 1929.

Poppodium
In de jaren daarna werd de Van Lidth de Jeudestraat aangelegd en maakte het sociëteitsgebouw plaats voor het grote kantoorpand van verzekeraar ‘De Nederlanden van 1845’ op de (ronde) hoek van de Nachtegaalstraat. In 1956 ging ook de concertzaal plat. Op het Lepelenburg verrees een tijdelijk houten podium Tivoli dat in 1981 aan de Oude Gracht als poppodium verderging, om uiteindelijk op te gaan in Tivoli-Vredenbrug.

Buurt: Buiten Wittevrouwen | kaart
Foto: Sociëteitsgebouw op de hoek Nachtegaalstraat (links) en Kruisstraat (rechts) – Het Utrechts Archief 1929

Sociëteitsgebouw Tivoli op de hoek Nachtegaalstraat (linksachter) en Kruisstraat (rechts) – Het Utrechts Archief 1929
Concerthal Tivoli aan de Kruisstraat in 1929. De straat leidt via de Wittevrouwensingel naar de Nachtegaalstraat – Foto Het Utrechts Archief
Het buitenpodium van Park Tivoli in 1868 – Het Utrechts Archief