Auteursarchief: Oostkrant

Gewoon op avontuur

Merel en Dave wonen op het Gerrit Rietveldhof. Ze zijn een bekende verschijning in Oost, want ze rijden met hun rolstoel vrijuit en vrolijk door de wijk. Ondanks hun spierziekte (HMSN) genieten ze van wat het leven te bieden heeft, liefst zo onafhankelijk en gewoon mogelijk.

Oude Mercedes
En ze houden van uitdagingen! Hun nieuwste project is het ombouwen van een oude Mercedes 412D camper. Daarmee willen ze plekken bezoeken waar ze anders vanwege hun beperking niet kunnen komen. Ze kunnen dan alle (medische) hulpmiddelen meenemen en zijn niet afhankelijk van schaarse beschikbare accommodaties.

Een hele puzzel!
Dit oude beestje geschikt maken is wel een enorme klus. Alles moet bedienbaar zijn met de smartphone, in de binnenruimte moeten twee rolstoelen kunnen bewegen en al hun hulpmiddelen en instrumenten vergen veel van de stroomvoorziening (extra accu’s en zonnepanelen zijn hard nodig). En ondanks alle techniek moet het ook gezellig aangekleed worden, zonder dat het totaalgewicht de grens voor een rijbewijs B te boven gaat. Een hele puzzel!

Crowdfunding
Om hun droom waar te maken, zijn ze een crowdfunding gestart. De camper hebben ze al aangeschaft en een deel van de ombouw hebben ze zelf betaald. Om verdere (dure) aanpassingen te realiseren hebben ze nog €30.000 nodig. Op hun projectwebsite www.gewoon-camper.nl leggen ze uit wat nodig is om ‘gewoon’ op avontuur te kunnen gaan. En dat is ongewoon veel!

Foto: Merel en Dave en hun oude camper – Michael Kars

Lijn 8 rijdt weer ‘t oude rondje Oost

Lijn rijdt weer het oude rondje Oost! Vanwege alle werkzaamheden aan de Nachtegaal/Reigerstraat en de Oudwijkerdwarsstraat was de route drie jaar lang éénrichting met wisselende omleidingen. Onduidelijk. Maar de werklui zijn weg, en de oude route is in ere hersteld: Nachtegaalstraat – Reigerstraat – Oudwijkerdwarsstraat – Homeruslaan – Ostadelaan – Jan van Scorelstraat – Stadhouderslaan en via het Rosarium naar keerpunt Oorsprongpark. En dan in omgekeerde volgorde terug, 4x per uur in beide richtingen. #rondjeoost

Wonen in een datacenter

Volop activiteit op het voormalige KPN terrein aan de Fockema Andrealaan, achter het Diakonessenhuis. Het project heet De Kwekerij. Ontwikkelaar Jebber, onderdeel van SSH, bouwde in 2020 al een grote woontoren voor 318 studenten met de naam Mammoet. Die wolkenkrabber krijgt dit jaar gezelschap van zes kleurrijke flats voor in totaal 244 starters.

Kolossale leegte
Daar blijft het niet bij: inmiddels heeft architect MOR Studio een ontwerp mogen maken voor het naastgelegen KPN datacenter. Het kolossale gebouw, gehuld in stalen platen, stamt uit 2008 , maar is nooit afgebouwd, laat staan in gebruik genomen. De ruimte is enorm, met 5 meter hoge plafonds. Het plan voorziet in 206 betaalbare studentenwoningen. Duurzaam, met zonnepanelen en veel groen aan de gevel. Omdat het geraamte al staat, kunnen de woningen het eind 2023 worden opgeleverd.

Lege verdiepingen met 5m hoge plafonds – Eric Roeske
Het huidige datacenter achter restaurant De Kwekerij – Arnoud Wolff
Artist impression datacenter gezien vanuit het middenterrein – MOR Studio

De tram naar Oudwijk

Eind 19de eeuw breidde de stad uit buiten de singels. Toenmalig Burgemeester Reiger wilde nieuwe woonbuurten als Oudwijk verbinden met de oude binnenstad, liefst met een elektrische tram, die sneller, schoner en stipter was dan de paardentram.

Op 15 juni 1907 vertrok tramlijn 2 vanaf het stationsplein met bestemming Oudwijk. Via de singel, Maliebaan, Baanstraat (in 1911 hernoemd tot Burgemeester Reigerstraat) en vervolgens linksaf de huidige Van Limburg Stirumstraat, bereikte de tram het keerpunt Museumbrug. Een enkeltje kostte 5 cent, in de avond gold dubbel tarief.

Populair gezinsuitje
Toen de Burgemeester Reigerstraat werd doorgetrokken richting het Wilhelminapark, kon het trambedrijf in 1915 ook de snelgroeiende Schildersbuurt aandoen. De tram reed voortaan via de Koningslaan rechtsom het Wilhelminapark, en vervolgens over de Colignybrug, Rembrandtkade, Prins Hendriklaan (halte Antonius Gasthuis) en Stadhouderslaan richting keerpunt Museumbrug. Door deze extra slinger rond het park groeide lijn 2 uit tot een populair gezinsuitje. In de weekenden puilden de rijtuigen uit. Kassa voor het trambedrijf!

Laatste ronde
Met de opkomst van de lijnbussen eind jaren twintig braken de magere jaren aan voor de tram. Zelfs een aftakking via de Adriaen van Ostadelaan langs het nieuwe Diakonessenhuis mocht niet baten: op 30 september 1938 reed de tram zijn laatste rondje Oost.

[i] Bron: De tram in Utrecht, Dr. A. van Hulzen (uitgeverij Matrijs)

Tramlijn 2 reed in de jaren 30 door de Stadhouderslaan – Het Utrechts Archief

Naamloos bij de HKU

“Ik heb nooit echt stilgestaan bij dit beeld, maar ik vind het wel mooi. Het is rustig, stoort niet, maar bevat wel kleur en afwisselende vormen, waardoor het breekt met de omgeving. Dat past goed bij deze locatie van de HKU. De stenen associeer ik met leren en iets opbouwen”, zo vertrouwt student Joren (24) me toe, die op weg is naar de Jumbo.

David van de Kop
Zelf zie ik vooral de halfronde witte muur. Pas dichterbij krijgt het beeld meer vorm en kleur. De betekenis is lastig te achterhalen: het werk van David van de Kop (1937- 1994) heeft titel noch datum. In 1987 maakte de kunstenaar een vergelijkbaar werk ‘Zeelandschap’ bij het Smakkelaarsveld. Het Zeeuwse landschap schijnt zijn inspiratiebron te zijn, wat ik terugzie in het beeld bij de HKU. De kleuren blauw, geel en bruin doen me denken aan de kust, net als de ronde en soms wat hoekige vormen. Ook de nieuwe picknicktafels passen in dit decor. 

Voorbijganger Joren voor het naamloze beeld bij de HKU – Zoë Spaaij

Strijd tegen hoge geluidsmuur

De bewoners aan de Koningsweg voeren actie. ‘Liever natuur dan een hoge muur’ staat op hun spandoek. Ze doelen op het geluidsscherm dat ProRail tussen het spoor en de achtertuinen van nummers 173 tot 187 wil plaatsen. Drie meter hoog, op een talud dat al bijna twee meter hoger dan de achtertuinen ligt. Koningsweg, uitzicht weg.

Geluidsanering
Het rijtje huizen ligt aan de voorkant langs de doorgaande weg naar Bunnik. Het meest oostelijke puntje van Oost. De achtertuinen grenzen aan het spoor tussen Utrecht en Arnhem, het drukste van Nederland. Elke vijf minuten dendert een intercity, sprinter, ICE hogesnelheidstrein of een zware goederentrein voorbij. Dat ProRail hier wettelijk verplichte geluidsanerende maatregelen moet treffen staat buiten kijf. Het is de opgelegde oplossing die weerstand oproept.

Nieuwe technieken
Woordvoerder namens de bewoners Sofie van den Enk is vooral verbaasd dat ProRail niet heeft overlegd met bewoners langs dit gedeelte. “Buren verderop in Bunnik mochten wél meedenken en hebben gevelisolatie als oplossing mogen kiezen. Wij krijgen zonder enig overleg met gemeente, provincie of ProRail een scherm opgedrongen dat straks 5 meter boven onze tuinen uitsteekt. Terwijl er tegenwoordig slimmere technieken zijn om geluid te reduceren, zoals raildempers en zogenaamde diffractoren, muurtjes van slechts 70 cm hoog die net zoveel geluid absorberen. Daar willen we graag over in gesprek.”

Overleg met bewoners
Inmiddels lijkt ProRail wakker geworden. Ze heeft aangekondigd alsnog in gesprek te willen gaan. Onduidelijk is nog welk rol provincie en gemeente spelen in dit traject, maar op de actiedag vandaag kwamen meerdere gemeenteraadsleden een kijkje nemen. Hopelijk voor bewoners gaat ProRail alsnog maatwerk leveren.

Bewoners praten raadsleden bij over de situatie. Met hoedje woordvoerder Sofie van den Enk

Treintje maakt Make-A-Wish blij

Het treintje van Langerak IJzerwaren heeft afgelopen winter weer een mooi sponsorbedrag bij elkaar geboemeld: ruim 2.600 euro! De opbrengst komt ten goede aan Make-A-Wish dat zich inzet om de allerliefste wensen van ernstig zieke kinderen uit te laten komen. Marieke Gilsing is ‘wensvervuller’ bij Make-A-Wish (bestaat er een mooiere baan?) en mocht de cheque in ontvangst nemen.

Allerliefste wensen
“We zijn heel blij met deze sponsoractie met treintjes in de hoofdrol. Die geven kinderen vaak een glimlach. Make-A-Wish wil dat ook bereiken. Wij richten ons op ernstig zieke kinderen tussen 3 en 18 jaar oud, met uiteenlopende aandoeningen. Soms zelfs levensbedreigend. We doen ons uiterste best om hun allerliefste wensen en dromen werkelijkheid te laten worden. Deze donatie (opgeteld bij die van 2019 en 2020 in totaal elf duizend euro) helpt daar bij. Dus grote dank aan Willem en Karin namens onze wenskinderen!”

Donatie dankzij sponsoren
Ook bij Willem en Karin komt een glimlach op het gezicht als ze ter plekke het bedrag invullen op de cheque: “Door de corona bleef het treintje in 2020 in de remise, maar afgelopen winter mocht het gelukkig weer door de etalage rijden. Wel met minder bewegende poppetjes en zonder de knoppen onder de etalageruit, want we wilden het hier voor de deur rustig houden. Helaas kon de donatiepot op de toonbank niks bijdragen, want wegens de lockdown waren we in de winter gesloten. Daarom zijn we extra blij dat we Marieke tóch een cheque kunnen meegeven. Met dank aan alle sponsoren van de wagonnetjes.”

Marieke Gilsing van Make-A-Wish krijgt van familie Langerak de cheque overhandigd – Arnoud Wolff
Het treintje trok afgelopen winter tóch bekijks ondanks dat de winkel in lockdown was – Arnoud Wolff

Documentaire over Groen Oost

Groen Oost is een initiatief van bewoners uit Utrecht Oost die zich inzetten om de wijk te vergroenen. Sommige doen dat alleen, anderen werken samen in een groengroep. Deze buurtvergroeners beheren een park, hofje, plein, groenstrook, moes-, buurt- of geveltuin. Voorbeelden zijn de Zilveren Schaats, Albrachthof, Tuindersvereniging Abstede en Koningshof.

Buitengewoon Groen
Filmmaker (en buurtgenoot) Martin de Vries wandelde mee met de Groen Oost initiatiefnemers Akke Bink en Arnoud Wolff en maakte een driedelige documentaire met de titel BuitenGewoon Groen. De wandeltocht voert langs prachtige, soms goed verborgen groene plekjes in Oost en introduceert de bewoners die ze beheren.

Hieronder kun je de teaser bekijken. De drie afleveringen zijn te zien op www.groenoost.net/documentaire

Filmmaker Martin de Vries, Akke Bink van Groen Oost en bewoner Geert Bakker bij de Prins Hendriklaan

Drama bij het Rosarium (1945)

Leden van het 4 en 7 mei comité leggen ter herdenking een krans bij het monument aan de Prinses Marijkelaan, de straat tussen het Wilhelminapark en het Rosarium. Op de groene plaquette staan de namen van tien buurtgenoten die in de ochtend van 7 mei 1945 omkwamen bij het zogenoemde ‘Drama bij het Rosarium’.

Op zoek naar Anton Mussert
Nederland viert op 5 mei 1945 de bevrijding van het Duitse bezetting, maar pas op 7 mei was Utrecht aan de beurt. Luttele uren voordat de bevrijders die dag via de berekuil Utrecht zouden binnenrijden, ging een groepje van dertien Binnenlandse Strijdkrachten (BS) op zoek naar de (foute) NSB leider Anton Mussert en Duitse soldaten die nog rondhingen in het Wilhelminapark om de hoek. Mussert woonde aan wat sinds 1954 de Prinses Marijkelaan heet, maar tijdens de bezetting de naam Nassaulaan droeg, net zoals het Wilhelminapark tijdelijk Nassaupark heette.

Bloederig slagveld
De mannen hadden zich verzameld bij de drogisterij De Zwijger van Wim Thies op de Willem de Zwijgerstraat, tevens een illegaal wapendepot van het verzet. Via de Stadhouderslaan liepen ze naar het Rosarium. Plots klonk een geweerschot en begonnen Duitse soldaten vanuit het park gericht te schieten op de groep BS’ers. Tien man overleden ter plekke, twee wisten te ontkomen. Eén was onderweg al afgehaakt en had geluk. Zo werd de omgeving rond het Rosarium luttele uren vóór de daadwerkelijke bevrijding een bloederig slagveld met fatale afloop voor tien buurtgenoten.

Wat er precies gebeurde op deze donkere dag in Oost? Bekijk de reconstructie youtu.be/pYsEer7e_O8

Foto: kranslegging bij het monument (kei plus plaquette) bij het Rosarium – Arnoud Wolff

Busje (weer) klem onder viaduct

Met een grote klap reed de bezorger zich klem onder het lage viaduct bij het Rietveld Schröderhuis. De zoveelste, want de onderdoorgang heeft al veel busjes gescalpeerd. Een paar jaar geleden is er een hoogteportaal geplaatst met rood-witte balk om chauffeurs te waarschuwen voor de geringe hoogte. Desondanks wordt de buurt opgeschrikt door een luide knal.

Druk, druk, druk
De jonge, Engels sprekende chauffeur zit nog wat verdwaasd achter het stuur. “Het is mijn eerste werkdag”, zegt hij verontschuldigend. “Ik keek op het navigatiescherm.” Maar hoorde je dan geen klap van de waarschuwingsbalk toen je het hoogteportaal passeerde? “Jawel, maar ik dacht een tak van een bomen te raken.”
Enfin, de koelkasten in Rijnsweerd worden vandaag waarschijnlijk toch níet gevuld … #drukdrukdruk

Foto: Bezorger klem onder viaduct bij Rietveldhuis – Arnoud Wolff