Auteursarchief: Oostkrant

Politiek Café Oost

Op 18 maart kiezen we de 45 leden van de gemeenteraad. Wie zijn deze mensen die de komende vier jaar onze stad gaan besturen? En vooral: wat gaan ze doen voor jou als bewoner of lokale ondernemer in Oost? Kom daarom op 11 maart naar het Politiek Café in buurtcentrum Podium Oost. De wijkcoöperatie Oost Voor Elkaar en de Oostkrant ontvangen dan raadsleden van meerdere partijen. Oost is die avond van harte welkom! Niet alleen om te ontdekken op wie je moet stemmen, maar ook om persoonlijk kennis te maken. Raadsleden zijn immers vier jaar lang jouw vertegenwoordiger. Handig om te weten wanneer en hoe je ze kunt bereiken!

Programma
De inloop met live muziek is om 19:30 uur. Om 20:00 uur zal journalist (en buurtgenoot) Cees Grimbergen de politici introduceren. Daarna is volop gelegenheid om rond te lopen en vragen te stellen. De sfeer is informeel en gaat vooral over thema’s die spelen in onze wijk:

– Kunnen ouderen én jonge gezinnen in Oost (betaalbaar) blijven wonen?
– Komt er (eindelijk) een bibliotheek?
– Hoe krijgen bewoners meer zeggenschap, bijvoorbeeld via een burgerberaad?
– Wat gaat de gemeente doen aan de afvalproblemen bij containers?
– Hoe versterken we het contact tussen jong en oud?
– Hebben we te veel of juist te weinig horeca?
– En hoe zit het met parkeren, groen, fietsen, sport, zorg en recreatie in Oost?

Kortom: genoeg om over te praten!

De lokale tv-zender U In De Wijk zal verslag doen van de avond.

Podcast
In aanloop naar het Politiek Café Oost maakt de Oostkrant samen met presentator Karin van den Boogaert een serie podcasts met een aantal raadsleden. Bovenstaande vragen komen uiteraard aan de orde. Beluister de eerst aflevering met Leon Boelens.

Butendiekplein buitenspel

“Nóg twee laadpalen voor onze deur, terwijl niemand van ons elektrisch rijdt,” roept een strijdbare Hiske Alting van bewonerscomité Butendiekplein. Terwijl ons bezwaar nog loopt, zitten de palen al in de grond. En de aanleg van de door ons aangevraagde straattuin is daardoor uitgesteld. “Wat gebeurt hier?”

Snikheet in de zomer
Het Steven Butendiekplein (vernoemd naar een beroemde 15de eeuwse klokkengieter) ligt achter de Kruisstraat. Het Bo-Ex wooncomplex (sociale huur) heeft veel oudere bewoners. “Het plein is een stenig parkeerterrein, in de zomer is het hier snikheet”, legt Hiske uit. “Daarom willen we meer groen, liefst een straattuin, dan kunnen vooral de oudere bewoners wat vaker naar buiten. Bewegen is gezond en sociaal! Vorig jaar hebben we samen met enthousiaste studenten al geveltuinen aangelegd. We waren verheugd dat de gemeente op ons verzoek ook twee parkeervakken wilde omzetten in groen. Tót we een wijkbericht kregen waarin stond dat hier laadpalen zouden komen en ons groenplan daarom on hold werd gezet. Er blijken ineens zorgen over te weinig gewone parkeerplekken.”

Bouwen ondanks bezwaar
“We hebben daarna een bezwaarschrift ingediend tegen de laadpalen, met 92 handtekeningen! De hoorzitting was afgelopen vrijdag. We zouden enkele weken moeten wachten op de uitspraak. Tot onze grote verbazing kwam de aannemer vandaag doodleuk twee laadpalen installeren. De uitleg van de wijkadviseur? Een hoorzitting houdt de bouw niet tegen. Maar mochten we straks alsnog winnen, dan gaan de palen er gewoon weer uit, zegt ze. Wat een bizarre gang van zaken!”

Lege parkeergarage
“We zijn niet tegen auto’s, elektrisch of niet. Een aantal van onze bewoners is juist zeer afhankelijk van de auto voor (mantel)zorg of boodschappen. Maar op dit plein parkeren vooral forensen en bezoekers aan de schouwburg of de binnenstad. En hier om de hoek staat al een rij laadpalen. We kunnen daarom zelf nauwelijks parkeren. Tóch hebben we gevraagd om twee parkeerplekken te vergroenen, omwille van de leefbaarheid. Gaat daar nu een streep door omdat de gemeente laadpalen boven onze gezondheid verkiest? En dan te bedenken dat de grote Parkeergarage Kruisstraat hiernaast nauwelijks gebruikt wordt. We hebben liever dat forensen en bezoekers dáár parkeren en laden.”

Update 5 feb:
In de gemeenteraad heeft raadslid Maartje Vermeulen kritische vragen gesteld aan de betrokken wethouders Schilderman en Oosters. Die antwoordden dat “de communicatie zeker beter had gemoeten”. Het misverstand lijkt ontstaan toen meer dan een jaar geleden een lijst met potentiële laadplekken (‘lokatieplanprocedure’) is gepubliceerd waarop niemand in dit buurtje bezwaar heeft aangetekend. Dus mocht de aannemer de klus inplannen. Dat er ook een aanvraag liep voor een straattuin – waar óók twee parkeervakken voor nodig zijn – bleek van ondergeschikt belang. Inmiddels is er een bijeenkomst gepland tussen wethouder Oosters en bewoners om te kijken welke vergroening nog wél mogelijk is. De uitspraak van het bezwaar tegen de laadpalen wordt verwacht op 13 maart.

Bewoners rond het Butendiekplein protesteren tegen de laadpalen – foto: Arnoud Wolff

Studenten helpen bewoners bij de aanleg van een geveltuin op het Butendiekplein in 2025 – foto: Arnoud Wolff

Verbreding A27 van de baan?

Een historisch moment voor tegenstanders van verbreding van de A27. Op 27 januari 2026 stemde een meerderheid van de Tweede Kamer voor een motie om af te zien van de – peperdure – plannen van Rijkswaterstaat. Daarmee komt het alternatief in beeld van de regio Utrecht – gesteund door de verzamelde actievoerders – dat de doorstroming bevordert zónder dat er bomen in Amelisweerd gekapt hoeven te worden.

Alternatief voor bomenkap
Het rijk wil de A27 verbreden om de bereikbaarheid, leefbaarheid en economische ontwikkelingen in en rondom Utrecht te verbeteren. Dit zou echter de kap van honderden bomen in Amelisweerd betekenen. Na veel protesten heeft de Regio (stad Utrecht, provincie en omliggende gemeentes) de kans gekregen een alternatief uit te werken, het zogenoemde Alternatief Ring Utrecht (afgekort: ARU). Bekijk de presentatie met uitleg door adviseur Mobiliteit Marloes Brands.

Kort samengevat: in het ARU hoeft de A27 langs Amelisweerd (de ‘bak’) niet verbreed te worden door drie pakketten met alternatieve maatregelen:

1) Meer busbanen, P&R’s en regionale (snel)fietspaden, in combinatie met strenger parkeerbeleid in de stad en afspraken met werkgevers in de stad over werktijden. Zo zou het regionale verkeer op de snelweg (40% van het totaal, zo blijkt uit onderzoek) verleid kunnen worden meer met het OV en de (elektrische) fiets te reizen;

2) Het aantal rijstroken langs Amelisweerd (de ‘bak’) uitbreiden van 10 naar 12, in combinatie met lagere maximum snelheid van 80 km/u. Zie plaatje. Deze uitbreiding kan binnen de bestaande bak, omdat bij een lagere maximumsnelheid smallere rijstroken mogelijk zijn. Het totaaleffect is meer verkeer per uur over de weg;

3) Het verkeer beter spreiden rondom de stad o.a. door de noordelijk ringweg op te waarderen en reizigers meer route-informatie te geven.

Kostenbesparing
Alles bij elkaar zou het alternatieve ARU zo’n €1,5mrd kosten versus €2,2mrd voor het Rijksplan. Verschil zit in de enorme kosten van het verbreden van de bak, wat behalve de kap van honderden bomen, ook het slaan van 70 meter (!) diepe damwanden vergt. De kosten van een upgrade van de vereiste noordelijke ringweg is in het ARU nog niet meegenomen.

Kijk voor meer informatie, presentaties en alle achterliggende onderzoeken op de website van de provincie. Bekijk ook historische foto’s van de Slag om Amelisweerd in 1982.

Protest op een elektrakastje in de Schildersbuurt getekend door kunstenaar Jamie Nee – foto: Arnoud Wolff

Voor het alternatief hoeft de ‘bak’ niet verbreed te worden en blijven bomen behouden – *bron: presentatie ARU 2023*

De Slag om Amelisweerd in 1982 – Het Utrechts Archief

Stripboek Truus van Lier

Truus van Lier woonde in de oorlog naast Het Rietveld Schröderhuis. Ze ging in het verzet en werd bekend door haar aanslag op de foute politiechef Gerard Kerlen. Kort daarna werd ze verraden, opgepakt en omgebracht. Jessica van Geel schreef een biografie over deze jonge verzetsvrouw uit Oost.

Graphic novel
Het boek inspireerde de Utrechtse striptekenaar Milou van Montfoort om een zogenaamde graphic novel te gaan maken, een historisch stripboek van hoog niveau. “Ik vind het indrukwekkend om Utrecht in oorlogstijd te bestuderen en uit te beelden. Het is natuurlijk een uitdaging om het verhaal van Truus van Lier zo natuurgetrouw als mogelijk te schrijven en te tekenen. Alleen zo kan ik haar verzetsdaad eer aan doen.”

Crowdfunding
Om dit project op weg te helpen is ze een crowdfunding gestart. Naar verwachting ligt de graphic novel Truus van Lier begin 2028 in de winkel.

Treintje van Langerak

Elke winter verandert de etalage van Langerak IJzerwaren in een sfeervol winterwonderland en slingeren treintjes door de besneeuwde bergen. Pure magie! Na avonden lang thuis knutselen om de winterse spoorbaan rijklaar te maken, geniet Willem Langerak uiteindelijk vooral van de vele vrolijke gezichten voor zijn etalageruit. “Treintje kijken is een uitje voor alle kinderen én ouders uit Oost.”

Goede eindbestemming
Bewoners en bedrijven kunnen wagonnetjes sponsoren, zo’n 50 stuks, het maximum dat de locomotieven kunnen trekken. Veel sponsoren doen al jaren enthousiast mee, vaak met een zelf gepimpt wagonnetje. Zoals fietsenmaker Kok, bakkerij Verspeek, kapper Hairfix, restaurant Buurten en de wijkkrant (Oostkrant). Zelfs het Spoorwegmuseum haakt aan! De sponsoropbrengst krijgt een goede eindbestemming: Villa Joep, dat onderzoek ondersteunt naar neuroblastoom, een zeldzame en zeer agressieve vorm van kinderkanker. Publiek kan doneren via de fooienpot op de toonbank en de QR-code (betaallink naar Rabobank) op de etalageruit.

Treintje met refreintje
Het treintje is zó populair, dat buurtgenoot en muzikant Jeroen Schipper een eigen treinliedje schreef: hakke puf, hakke puf, tsjoeke tsjoeke tsjoe … als je het refreintje hebt gehoord, blijven de treintjes ook in je hoofd rondjes rijden. “Ik hou van dat nostalgische tafereel van buurtgenoten, jong en oud, die even stilstaan en met een glimlach kijken naar de treintjes”, vertelt Jeroen. “Dat geeft me een warm buurtgevoel. Toen ik zelf een wagonnetje mocht aankoppelen, wist ik: daar hoort een liedje bij: De Treintjes van Langerak (youtube).”

*De Oostkrant rijdt mee, bovenop het nieuws!*

Karin Moolenbeek van Team Langerak wijst op de QR-code op de etalageruit – foto: Arnoud Wolff

Irene Crone (l) van stichting Villa Joep ontvangt *de cheque uit handen van Team Langerak (2025) – foto: Arnoud Wolff*

*Jeroen Schipper maakte een liedje over het treintje – foto: Arnoud Wolff*

Pakketpunt op de Uithof

Bewoners op de Uithof klagen al geruime tijd over de leefbaarheid van hun buurtje. Ze luidden zelfs de noodklok en kwamen met een eisenlijst. Dat zette de gebiedsbeheerder Stichting Utrecht Sciencepark, studentenhuisvester SSH, gemeente Utrecht en diverse welzijnsorganisaties – eindelijk – aan tot actie. Het eerste tastbare resultaat: bij de Spar aan het Coïmbrapad is een pakketpunt geplaatst dat dag en nacht toegankelijk is, een langgekoesterde wens van bewoners.

Eigen buurthuis
En er is meer goed nieuws voor bewoners. In het voormalige pand van de Primera aan aan het Coïmbrapad komt een buurthuis, gerund door studenten en ook geopend in de avond én het weekend. Daarnaast krijgt het aanpalende pleintje een make-over. De Spar gaf eerder al aan het assortiment – voor zover commercieel haalbaar – beter af te stemmen op shoppers met een krappe beurs. Zo worden de eisen van bewoners in rap tempo ingewilligd.

Kwartiermakers
De faciliteiten verbeteren dus, toch blijft de vraag: wordt het buurtje er ook leefbaarder door? Of is daar meer voor nodig? Later dit jaar wordt de vijfde woontoren met de naam High Five (21 verdiepingen) geopend en groeit het aantal bewoners op de Uithof naar vierduizend. Een uitdaging voor de twee recent aangestelde kwartiermakers om te midden van al die hoogbouw het buurtgevoel onder de oude en nieuwe bewoners aan te wakkeren.

Het nieuwe pakketpunt op de Uithof – foto: Arnoud Wolff

De rode cirkel is het pleintje met de Spar, het nieuwe pakketpunt en het geplande buurthuis – foto: Arnoud Wolff

Feedback van een bewoner tijdens een brainstormsessie op de Uithof – foto: Arnoud Wolff

Primeur: winterse Leefstraat

Een autovrije straat waar kinderen tijdens de vakantie lekker buiten spelen, terwijl ouderen aan een picknicktafel gezellig bijkletsen – welkom in de zogenoemde Leefstraat! Afgelopen winter had de Van Limburg Stirumstraat samen met de overburen van Wilhelminapark een primeur: als eerste in Utrecht mocht zij ook tijdens de kerstvakantie Leefstraat zijn.

Wintersport in eigen straat
“De Lindestraat even verderop is ons grote voorbeeld. Het is zo leuk om te zien dat kinderen daar tijdens de zomerse Leefstraat veilig en onbekommerd op straat kunnen spelen,” vertelt Marco Behling, een van de initiatiefnemers. “Onze straat is niet doorgaand – een van de voorwaarden die de gemeente stelt aan Leefstraten– en de animo onder de buren is groot. We maakten met de wijkadviseur afspraken over met name het parkeren en de communicatie, en regelden verder alles zelf: twee kleine goaltjes om te voetballen, picknicktafels met een partytent op de straat en zelfs een oude Piaggio als bar. Heel gezellig, óók ’s avonds. En het pak sneeuw maakte de sfeer natuurlijk helemaal bijzonder. Twee weken wintersport in eigen straat, hoe cool is dat?”

Traditie in Lindestraat
“Met het concept Leefstraat wil de gemeente het buurtgevoel versterken”, legt wijkadviseur Judith Werkman uit. “Bewoners kunnen een aanvraag doen om – onder voorwaarden – (een deel van) hun straat tijdelijk autovrij te maken. De zomerperiode leent zich hier goed voor, omdat vakantiegangers lege parkeervakken achterlaten. Zo ontstaat ruimte voor bijvoorbeeld speelgoed en picknicktafels. In Oost kent de Lindestraat een succesvolle traditie als Leefstraat in de zomer. Leuk om te zien dat het in de winter ook blijkt te werken.”

Lees meer over de voorwaarden. Info en aanvragen voor een Leefstraat deze zomer via wijkadviseur Judith Werkman: oostnoordoost@utrecht.nl

Sneeuwpret in de winterse Leefstraat in 2025 – foto: Valérie Herbert

Geen auto’s, wel een partytent met picknicktafel – foto: Marcia Warners

Afvalbende Reigerstraat

De opruimploeg kijkt vertwijfelt rond: zo’n nette buurt … Het kostte ruim twee uur om alles op te ruimen. Een opmerkelijk detail: de rechter container zat nog lang niet vol. Tip van de opzichter: “Ook al liggen er zakken naast de container, check even of het groene lampje brandt, dan is er nog ruimte. En als de containers écht vol zijn, neem de zak mee terug en probeer het de volgende dag nog eens. De ratten en eksters in de stad komen echt niks tekort.”

Opengepikte vuilniszakken op de Burgemeester Reigerstraat – foto: Arnoud Wolff

Krakers mogen blijven

De krakers van de vier panden aan de Burgemeester Reigerstraat – tien jongeren die zich Huize Pluk noemen – mogen voorlopig blijven, zo oordeelde de rechter. Daarmee verloor eigenaar Paping het kort geding waarin hij ontruiming eiste. Wél gaf de rechter aan dat de krakers moeten vertrekken zodra er een getekend bouwcontract ligt en duidelijk is wanneer de nieuwbouw start. Lees de hele uitspraak (d.d. 24 december 2025).

Protest tegen woningnood
Vastgoedeigenaar Paping wil de panden slopen en twaalf appartementen realiseren boven een grote winkelruimte, met daaronder een kelder. Door een conflict met de gemeente staan de panden al meer dan tien jaar leeg. Vorig jaar zijn de panden gekraakt. De kraak is zowel een protest als noodgedwongen huisvesting: de wachtlijsten in de stad zijn opgelopen tot vijftien jaar, zeker voor starters. Bovendien betwijfelen de krakers of de eigenaar na de sloop daadwerkelijk gaat bouwen. Ze vrezen dat de percelen vanwege het conflict nog jarenlange braak blijven liggen, wat de woningnood vergroot.

Langlopend conflict
Het jarenlange conflict met de gemeente handelt om een vergunning voor een inrit naar de kelder waarin Paping een parkeergarage voor de toekomstige bewoners wil maken. Om die inrit mogelijk te maken kocht hij in de Wagendwarsstraat het huisje dat direct achter de vier panden staat. Door dat te slopen zou hij een toegang naar de garage kunnen maken. Hoewel hij eerder alle benodigde sloop- en bouwvergunningen kreeg, eiste de gemeente op het laatste moment een extra vergunning voor deze inrit, die zij vervolgens afwees. Sindsdien zijn beide partijen verwikkeld in een juridisch gevecht.

In de periode 2018-2019 is het conflict ook uitgebreid besproken in de gemeenteraad, zie de raadsbrief en antwoorden op schriftelijke vragen.

Wending in de zaak
Eind 2024 kwam er een wending toen de gemeente aankondigde alle sloop- en bouwvergunningen in te trekken, simpelweg omdat ze te lang ongebruikt bleven. Zie raadsbrief 2024. Voor Paping een nachtmerriescenario en aanleiding om door te pakken en bij de rechter ontruiming te eisen. De uitspraak op 24 december 2025 was echter kraakhelder: Huize Pluk mag blijven omdat ook de rechter betwijfelt of er na de sloop daadwerkelijk gebouwd gaat worden.

Woonrecht versus eigendomsrecht
Kraken is sinds 2010 strafbaar. Als krakers op heterdaad worden betrapt, kan de pandeigenaar hen door de politie laten uitzetten. Maar als krakers in een leegstaand pand langere tijd onopgemerkt verblijven (in de praktijk enkele nachten) krijgen ze volgens het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens woonrecht, ook wel huisvrede genoemd. Dit woonrecht gaat boven het eigendomsrecht, totdat de rechter vaststelt dat de eigenaar concrete plannen (goedgekeurde vergunningen plus een getekend contract met een aannemer) heeft om te gaan (ver)bouwen. Andere aanleidingen tot ontruiming zijn: ernstige schade aan het pand, een onveilige situatie (knoeien met gas of elektra) of overlast voor de buurt.

Beluister de podcast Huize Pluk uit februari 2025.

Het huisje aan de Wagendwarsstraat dat in de plannen plaats moet maken voor een inrit – foto: Arnoud Wolff

Oudwijk, houtwijk

‘Houten Henkie’ van Houthandel Oudwijk sloot in 2009 de deuren. Bijna 50 jaar was hij een begrip in de buurt: timmerman en meubelmaker, leerde het vak van zijn vader. En hij was de dorpspomp in het volksbuurtje. Vervlogen tijden. Of toch niet? Want ineens ligt er voor het pand aan de Baanstraat weer een forse stapel houten balken en plaatmateriaal, en draait de zaagmachine voluit. Hij zal toch niet …

Natuurlijke bouw
Nee, Henk Brienesse geniet van zijn oude dag in de Meern. Het is Jurriaan Cals die hier druk in de weer is. Het oude huisje is gesloopt en maakt plaats voor een nieuwe ‘hut’: houten skeletbouw, volledig biobased. “We bouwen met duurzame materialen,” legt hij uit. “Alle wanden en plafonds worden gevuld met natuurlijk isolatiemateriaal (houtvesels). Qua energielabel mikken we op een A met veel plussen, volledig volgens de hoogste nieuwbouwnormen.”

Duurzaam, maar niet duur
“Voorbijgangers vragen vaak of dat geen dure grap is, met al die bijzondere materialen. Maar dat valt reuze mee,” zegt Jurriaan. “De prijzen van natuurlijke materialen dalen snel, omdat ze steeds grootschaliger worden geproduceerd. Sterker nog: de biobased offerte lag zelfs lager dan een variant met gipsplaten en aluminium profielen.” Zijn motivatie is niet louter persoonlijk. “Als energieambassadeur in de wijk wil ik medebewoners een eerlijke vergelijking kunnen laten zien. Duurzaam (ver)bouwen blijkt dus helemaal niet duur – zelfs niet midden in de stad. Hout heeft toekomst!”

Altijd reuring
Henk kwam op uitnodiging wel even kijken en vond het maar wat mooi, zo’n zelfgebouwd huis van hout. “Het buurtje lijkt wat riustiger, maar wat een tijd heb ik hier gehad. Altijd reuring! Zeker de eerste jaren na de sluiting heb ik dat heel erg gemist. Leuk om weer even terig te zijn”