Elk jaar leggen leden van het 4 en 7 mei comité een krans bij het oorlogsmonument aan de Prinses Marijkelaan, het straatje tussen het Wilhelminapark en het Rosarium. Het monument bestaat uit een grote steen, met daar omheen tien groepjes van vier straatkeien. Op een (groene) koperen plaquette staan de namen van tien buurtgenoten die in de ochtend van 7 mei 1945 slachtoffer werden van de schietpartij nabij het Rosarium, slechts luttele uren voordat de bevrijders Utrecht binnenreden.
Op zoek naar Anton Mussert?
Nederland viert op 5 mei 1945 de bevrijding van het Duitse bezetting, maar pas op 7 mei was Utrecht aan de beurt. Luttele uren voordat de bevrijders – de Brits/Canadese Polar Bears – die dag via de Berekuil de stad zouden binnenrijden, ging een groepje Binnenlandse Strijdkrachten (BS) op pad om (waarschijnlijk) de lijfwacht van NSB-leider Anton Mussert op het hoofdkantoor van de NSB aan de Maliebaan te ontwapenen. Mussert zelf zat al gevangen in Den Haag. Hij woonde aan wat in de oorlog Nassaulaan heette (gelijk de Duitsers het naburige Wilhelminapark Nassaupark noemden), maar nu de Prinses Marijkelaan is.
Bloederig slagveld
Bij de Nassaulaan klonk plots een geweerschot. Een groep Duitse SS-soldaten, die wachtte op hun aanstaande ontwapening door de Polar Baers, schoten direct met scherp op de groep BS’ers in de veronderstelling dat de kogel van hen afkomstig was. Ook het luchtafweergeschut op St Barbara begint te vuren (kogelgaten van de afzwaaiers zitten nog in de gevel van Stolberglaan nr 19).
Tien leden van de BS overleden ter plekke, kansloos, twee (Hans van Ameijde en Erich Buchmann) wisten te overleven door zich te verschansen achter een tuinmuurtje. Zo werd de omgeving rond het Rosarium vlak voor de bevrijding alsnog een bloederig slagveld.
Wat gebeurde er precies?
Hoewel al in 1947 het monument werd onthuld – onbekend is door wie – blijft veel onduidelijk over de precieze toedracht. Wie loste het eerste schot? Welke opdracht had de groep BS’ers? Welke rol speelde de dienstbode van Mussert? Feit is dat er na de oorlog weinig over gesproken is, mede omdat Prins Bernard het geen ‘reclame’ vond voor het verzet, het was té pijnlijk. Er gaan meerdere verhalen de ronde. Bekijk bijvoorbeeld de korte reconstructievideo van RTV Utrecht, of lees de speech (2025) van 4 en 7 mei comité voorzitter Youri van Dorssen. Of lees de ingezonden reactie van een nazaat.
In 2026 sprak Youri van Dorssen in de podcast van de Oostkrant over het Rosariumdrama.
Het monument voor de tien slachtoffers is op 5 mei 1947 onthuld. Het bestaat uit een grote zwerkei met daaromheen tien groepjes straatkeien. Op het namenbord ernaast staat: ‘Op 7 mei 1945 gevallen’ met de namen van de tien slachtoffers: Cornelis Aaldrik de Bode (geb. 6 april 1913 te Rotterdam), Johannes Theodorus van den Hurk (geb. 14 januari 1907 te Utrecht), Paulus Adrianus van den Hurk (geb. 14 oktober 1905), Pieter Adriaan Willem Laseur (geb. 5 maart 1917 te Utrecht), Johannes Franciscus Marie Meurs (geb. 6 februari 1918 te Amsterdam), Jan Philip Marius Muus (geb. 5 april 1919 te Utrecht), Gerard Hoogewerff (geb. 29 oktober 1918 te Utrecht), I. Wessel, Robert H.M. Regout (geb. 5 augustus 1917 te Utrecht) en Petrus J. Wefers Bettink (geb. 13 december 1921 te Utrecht).
