De Emmakliniek aan het park

Internist Lichtenbelt stichtte in 1913 de Emmakliniek aan de Emmalaan 41. Drie jaar later verhuisde hij met de hele praktijk naar de Koningslaan. Het privéziekenhuis was er vooral voor de bewoners van de buurt Wilhelminapark en bood ruimte aan 30 patiënten.

Winstdeling
De kliniek was in veel opzichten vooruitstrevend en uniek. Ze had geen (Katholieke) geloofsovertuiging, beschikte wél over een eigen ziekenauto, had centrale verwarming, een lift en een dakterras (met uitzicht). In de statuten was vastgelegd dat 20% van de winst voor de verpleegsters was. Die woonden intern op de zolderverdieping.

Dakterras met uitzicht
Het pand kreeg de uitstraling van duur hotel met luxe lobby, veel lambrisering, marmer en tapijten, en voor de eerste klas patiënten een eigen salon en suite. Zelfs tweede klasse patiënten hadden een eigen kamer. Met de lift konden patiënten en bezoekers naar het dakterras waar ze in rieten (strand)stoelen konden uitkijken over de hoveniersgronden aan de achterkant (waar nu Rembrandtkade loopt) en het Wilhelminapark aan de voorkant.

Sloop na brand
In de loop der jaren legde de Emmakliniek zich toe op kraamzorg en gyneacologie. In 1950 ging ze samenwerken met het Diakonessenhuis, totdat de laatste op eigen terrein een kraamkliniek bouwde. Toen was de Emmakliniek overbodig. Het plan was om het pand te herbestemmen voor appartementen, maar door brand in 1979 ging dat plan niet door en werden de restanten gesloopt. Pas in de jaren 90 kwamen op het braakliggende perceel zeven stadsvilla’s.

Foto’s: De Emmakliniek aan het Wilhelminapark in 1917 met eigen ziekenauto en vier foto’s uit 1915 – Het Utrechts Archief