Rosarium

Nos Jungunt Rosae (‘ons verenigen de rozen’), de eerste rozenvereniging van Nederland, vroeg in 1910 aan het stadsbestuur om bij het eind negentiende eeuw geopende Wilhelminapark ook een rosarium aan te leggen. Rozenparken waren in andere landen in opkomst. Voor een terrein van circa één hectare zou de vereniging een plan opstellen en de rozen leveren, aanplanten en onderhouden. Tuinarchitect Denier van der Gon ontwierp het rozenparkje met elf vakken en 144 bedden met ongeveer 150 rozensoorten. In het midden plaatste hij een fontein. Het rosarium werd op 7 juni 1913 officieel geopend.

Bedreigd door wegenbouw
In 1930 wilde de stad een invalsweg naar de binnenstad dwars door het rosarium aanleggen. Na heftige discussies in de gemeenteraad kreeg uiteindelijk de Biltstraat deze (twijfelachtige) eer. Later zou mogelijk ook de Stolberglaan doorgetrokken worden door het rosarium, maar ook die plannen sneuvelden dankzij protest van omwonenden. Zelfs de zeer strenge winter van 1939 kreeg het rosarium niet klein ook al sneuvelde 90 procent van de rozen.

Gemeentelijk monument
Tot 1957 had de vereniging het rosarium in bruikleen. Daarna ging het onderhoud over in handen van de gemeente. Die beperkte het aantal rozensoorten, maar gaf het rosarium wel de status van gemeentelijk monument.

Buurt: Wilhelminapark eo | kaart
Foto Het Utrechts Archief 1959

Oorspronkelijk ontwerp